Rein & andreas op bezoek!

Salamanca, 21 maart

Tripje naar de zon, door de ogen van Rein

De tocht werd ingezet om 5 uur ’s morgens. De reis verliep vlug en algauw was het vliegtuig geland in Madrid. Toen begon de zoektocht naar Andreas en die werd toch tamelijk snel gevonden. De bustocht naar Salamanca was eigenlijk best aangenaam door de gedachte dat Hanne 2 maand eerder dezelfde rit had afgelegd, om aan haar avontuur te beginnen. Eens in Salamanca aangekomen en een gsm-euvel uit de weg geholpen, was het moment aangebroken om elkaar in de armen te vliegen. Wiii :) We dropten onze bagage in het hotel van dienst en trokken vervolgens het stadje in. Een aangenaam zonnetje vergezelde ons hierbij. We vonden de astronaut en de kikker op de gevels van de kerken (een plaatselijke bijzonderheid) en kuierden wat rond. Het leukste aan een stadsbezoek vind ik eigenlijk de sfeer opsnuiven… en dat deden we dan ook :) Daarbij passeerden we enkele fijne winkeltjes waarbij zowel Hanne als ik een kaboutertrui kochten, te zalig :p

’s Avonds was het dan tijd om samen met Hannes vrienden tappas te gaan eten. Tappas op zich zijn al lekker en dan nog in fijn gezelschap, dat kan niet mankeren! (Alhoewel… Hannes vrienden zijn best wel serieus… daar pasten Hanne en ik precies niet zo tussen, zie foto!*knipoog*)

Het was fijn om Hannes vrienden te ontmoeten en op die manier gezichten bij de namen te kunnen plakken. Tout court gewoon ook fijn om te weten hoe Hanne daar leeft en de weg naar school en… de kleine dingen :) De avond werd afgesloten met een drinkje in een jazzbar en zeer vermoeide wezentjes gingen ‘huiswaarts’.

Zaterdag was het al vroeg dag en we namen de bus naar Bejár. Eenmaal daar aangekomen picknickten we om wat krachten op te doen voor de komende wandeling. De eerste aardbeien van het seizoen konden daarbij natuurlijk niet mankeren ;-) Het was een aangename wandeling, zalig zonnetje, mooie omgeving en goed gezelschap. (foto jumpende hanne mss? Of de jump foto :p) Kan het nog beter? Ja dat kon, indien Hanne geen halve zonneslag had opgelopen :p ’s Avonds lag Hanne dus een beetje misselijk in bed en Andreas en ik hebben ons dan maar bezig gehouden met het koespel: ‘koe zoekt boer’ tot Hanne opstond met de boodschap dat ze ging slapen :p

Zondag = picknickdag! Het begon met een tussenstop aan de croissanterie de Paris om boterkoekjes te kopen. Het was een heerlijk ontbijt op een niet zo ontbijtachtig uur. Toen we aanbelden bij Anouk en vroegen waar het bakkertje juist was, antwoordde ze met toegeknepen ogen. Ze vroeg dan hoe laat het was en op het antwoord ‘13u’ kregen we de mededeling dat ze nog een paar uur ging verder slapen dan. Lol, en ik dacht dat ik erg was ;-) Na het ontbijt in schaduwrijke omgeving dropten we onze bagage af in een ander hotel (er was daar maar 1 nacht meer vrij en we wouden toch wel eens profiteren van de 50% vroegboekkorting ) en dat beviel ons wel :p Hanne en ik waren een beetje overdonderd door de luxe… Een fijne eenmalige ervaring :)
Wat later gingen we voor picknick nummer 2; een vers slaatje aan de rivier. Hmm, dat smaakte!

Hanne maakte daarna wat Spaanse oefeningen terwijl Andreas en ik een korte siesta hielden ter voorbereiding van een actief junglespeed. Inge en Annelies (Belgjes) hadden ons tegen dan al vergezeld en… het was een memorabele junglespeed sessie met veel hilariteit!
Laat op de avond gingen we dan terug naar Anouk&co om empañadas te eten. Njammie, t was echt zeer lekker! En een internationale avond… lang leve erasmus! De versgemaakte chocomousse was zeker een waardige afsluiter! En de top-off-the-bill afsluiter van het weekend was toch wel een schommel aan Hannes kot… Hanne, enkel daarvoor heb je al een pracht van een kotlocatie ;-) Geniet ervan!

Maandagmorgen splitsten onze wegen zich dan. Ik nam de bus naar Valladolid en werd nagewuifd door Hanne en Andreas. Hanne ging naar de les en Andreas ging de bus nemen naar Madrid… Het weer was prachtig en de vermoeidheid wezenlijk. De regen die in Belgiê op me wachtte was iets minder aangenaam maar dat gevoel werd gecompenseerd door de herinnering aan het weekend en vriendelijke treinconducteurs zodat ik mede dankzij hen 2.05 uur na landing al op kot was… om de foto’s dan met een glimlach te bekijken.

Hasta luego! (of hoe je dat ook schrijft :p)

Rein

Ja kabouter, 't was een zalig weekendje! En veel kan ik hier niet meer aan toevoegen.. behalve dan een grappige, maar smakeloze (sorriedesnorrie voor wie momenteel aan het eten is ;p) gebeurtenis die ten huize Anouk en Sarah heeft plaatsgevonden: zaterdagnacht heeft er ne kerel van enkele verdiepingen hoog het terras van Anouk en Sarah ondergekotst.. roze kots, die ook nog eens al hun propere kleren aan de wasdraad van een mooi kleurtje voorzag.. jammie ;) Gelukkig was de buurvrouw zo lief om alles te wassen en te kuisen :)

Rein & Andreas (alias de kabouter and the seal, thank you for being such a lovely and social visitors!

Besoooooos!