nog 19 dagjes..

Holaaaa!

Voorlopig bestaat m’n saaie leven vooral uit studeren (en schaatsen als pauze!).. gedragsecologie, ontwikkelingspsychologie, ontwikkelingsstoornissen, gedragstherapie en ontwikkelingsgerichte psychotherapie lekker dicht op elkaar geplakt!

Maar af en toe (lees: veel!) dwalen m’n gedachten af naar Spaanse oorden, met ongelooflijk veel sociaal contact, sneeuw in de winter (wordt maar al jaloers.. er ligt een skipiste op een dik uurtje van Salamanca :p) en massa’s zon in lente en zomer, (waarschijnlijk) een kot met een fin en een duitser en een balkonnetje midden in het historisch centrum, een unief waar enkel les in het Spaans wordt gegeven.. jaja, mijn erasmusavontuur in Salamanca!

In Linköping (Zweden) en Padova (Italië) heb ik al wat geproefd van ‘t leven van een erasmusser en ‘t viel echt wel in de smaak! Maar je eigen avontuur ziet er altijd anders uit dan dat van een rein of een marieke, dus het is best wel enorm spannend! Maar ondanks die kriebels in mijn buik, heb ik er ongelooflijk veel zin in!

Salamanca was niet mijn eerste (maar na lang twijfelen wel de beste –hoop ik! :p) keuze! Scandinavië leek me altijd al fantastisch en Schotland zei me ook wel wat, maar toen bleek de lijst met bestemmingen voor klinische psychologie toch vrij beperkt! Eventjes was ik van m’n melk, want ‘k zag mezelf al naar Zweden of Noorwegen vertrekken (en daar hele dagen snowboarden :p).. maar helaas geen plaatsen daar. Schotland stond er wel op, maar daar lag de focus op gezondheidspsychologie en dat is nu net niet echt m’n ding :)
Dus moest er verder gezocht worden en uiteindelijk bleven er nog 4 bestemmingen over: Athene, Santiago de Compostela, Rome en Salamanca. Athene werd al snel afgeschreven: alleen maar les in ’t Nieuw-Grieks, wat onmogelijk te leren viel op een half jaar (ja, ook na vele jaren Grieks van onze geliefde mevr. Van Vaerenbergh!) en waardoor ik geen lessen zou kunnen meevolgen en alleen maar papers zou moeten schrijven.. nee dankje :) Daarna werd ook Rome van mijn lijstje geschrapt: met een reisje naar Peru in het vooruitzicht wilde ik toch liever vloeiend Spaans dan Italiaans leren spreken. Een goeie keuze achteraf, want in Latijns-Amerika zien ze mij nog terug! Dus ging het nog tussen Santiago de Compostela –een bedevaartsoord waar nog geen enkele (Gentse) erasmusser naar toe was geweest (waar volgens mij misschien niet eens een universiteit staat :p), dus met een extra uitdaging als pionier erbovenop- of Salamanca, dé studentenstad in Spanje. Omdat ik veronderstelde dat erasmus op zich me al uitdagingen genoeg zal bezorgen, werd het dus Salamanca!!

‘k sta te springen om te vertekken! Maar ‘k ga jullie toch ook wel een beetje (veel) missen!

Maar ge weet het, als ge zin hebt om de Spaanse sfeer eens op te snuiven.. jullie zij meer dan welkom!

Hasta luego!
x hanne